นักรบชายแดน - รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส

....ดนตรี........
หลับ นอนถอนใจอาลัยอาวรณ์
ก่อนเคยนอนเคล้าคู่อยู่เป็นสอง
อบ อุ่น
แสนละมุนยามเคียงครอง
ทั้งหอห้องเหมือนเมืองแมน
แต่ค่ำนี้ มีเรา
เศร้าเหงาเพียงลำพังกับหมอน
ยอด รักจร
ไปนอนหนุนขอนต่างแขน
กอดเพียงแต่ปืนบนแผ่นพื้น
หนาวเย็นเหมือนเป็นแท่น
พิทักษ์แดน
เสรีนี้ให้ยืนนาน
....ดนตรี........
หลับ ตาหนใดยังลืมไม่ลง
ห่วงพะวงเห็นใจตำรวจทหาร
ห่าง ญาติ และมิตรคู่ดวงมาลย์
สมชายชาญเชื้อวีรชน
ได้แต่พนม
มือก้มกราบพระผู้เสวยสวรรค์
โปรด คุ้มกันตำรวจทหาร
ให้พ้น
ผู้ทำลายชาติ ศาสนา
มหากษัตริย์ขอจงปี้ป่น
ไทยทุกคน
เห็นใจนักรบชายแดน
....ดนตรี........
หลับ ตาหนใดยังลืมไม่ลง
ห่วงพะวงเห็นใจตำรวจทหาร
ห่าง ญาติ และมิตรคู่ดวงมาลย์
สมชายชาญเชื้อวีรชน
ได้แต่พนม
มือก้มกราบพระผู้เสวยสวรรค์
โปรด คุ้มกันตำรวจทหาร
ให้พ้น
ผู้ทำลายชาติ ศาสนา
มหากษัตริย์ขอจงปี้ป่น
ไทยทุกคน
เห็นใจนักรบชายแดน
..
.


16 บทเพลงของ รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส

บทเรียนแผลรัก ( Ebm ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Ebm

ธาราระทม ( Bbm ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Bbm

ดนตรี........... ..เมื่อชมจนชิน เขาก็โบยบิน ไม่กลับหวลคืน ปล่อยเรากล้ำกลืน ค่ำคืนครางครวญ ให้ป่วนหัวใจ เสีย ดาย กาย งาม ที่เคยสดใส ต้องหมดยองใย มัว หมอง เมื่อก่อนคำหวาน หวานเพียงน้ำตาล ปานจะเชื่อมใจ ก็ใครเล่าใคร ไม่หลงเริงใจ ยอมให้เขาครอง แท้ เป็น ของ เล่น ตกเป็นที่สอง ถึงจะหวังครองที่สองก็เลือน ..ด้วย เขา ไม่ หมาย ที่จะจริงจัง เขาเพียงแต่หวัง เชือด เฉือน น้ำ ตา ท่วม ตา เท่านั้นเป็นเพื่อน และช่วยกลบเกลื่อน รอย ช้ำ อ่อนอกอ่อนใจ ระทมฤทัยใครจะเหลียวแล นอกจากบาดแผล ฝังตรึงอุราตราให้ไว้จำ หวาน เพียง วา จา อย่าไปเชื่อคำ แผลแห่งระกำจำเป็นบทเรียน (Solo....) ..อ่อนอกอ่อนใจ ระทมฤทัยใครจะเหลียวแล นอกจากบาดแผล ฝังตรึงอุราตราให้ไว้จำ หวาน เพียง วา จา อย่าไปเชื่อคำ แผลแห่งระกำจำเป็นบทเรียน .

ดนตรี.... แว่วยินแต่เสียง น้ำหลากมาเสมือนยิ่งพาน้ำตาข้าหลั่ง ธารารักเอย รักเคยฝากฝัง ท่ามกลางฟ้าเดือนสะพรั่ง รักกลับอ้างว้างในคืนเดือนเพ็ญ รูปรอยปางหลัง ฝังฝากใจมาไร้ความจริงทิ้งให้ลำเค็ญ มองเดือนครั้งใด หมองใจไม่เว้น ค่ำคืนรักเคยเชยเช่น แสงแห่งเดือนเพ็ญ เชยฟ้าราตรี รักจากพรากไป หาเพียงรอยอาลัยไม่มี สายน้ำยามเย็น ก่อนเคยได้เป็นสักขี ยินแผ่วแว่วเสียงนที คล้ายเสียงเสียดสีที่เย้ยดวงใจ โธ่คำอธิฐาน เหมือนบ่วงมารมารับเอาคำสาบานข้าไป มนต์มารร้ายยิ่งรักจึงสลาย ตั้งปณิธานวอนไหว้ รักแห่งดวงใจ จงพบกันเอย ดนตรี.... รักจากพรากไป หาเพียงรอยอาลัยไม่มี สายน้ำยามเย็น ก่อนเคยได้เป็นสักขี ยินแผ่วแว่วเสียงนที คล้ายเสียงเสียดสีที่เย้ยดวงใจ โธ่คำอธิฐาน เหมือนบ่วงมารมารับเอาคำสาบานข้าไป มนต์มารร้ายยิ่งรักจึงสลาย ตั้งปณิธานวอนไหว้ รักแห่งดวงใจ จงพบกันเอย ===>> ... จบเพลงแล้วครับ...

---

คนหน้าเดิม ( Eb ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Eb

ชีวิตคนเศร้า ( Eb ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Eb

ดนตรี 4 Bars..2...3... 4..นี่ หรือ คนซื่อที่ฉันแสนรัก คนดีที่เคยรู้จัก คนรักที่เคยบูชา กลับมาแปร เปลี่ยนไปได้หลายหน้า โอ้เอ๋ยโอ้ อนิจจา สมคำเขาว่า ดังธารน้ำไหล หน้า ฉัน ก็ยังคงใช้หน้าเดิม ไม่มีส่วนใดไหนเพิ่ม แต่งเติมให้เป็นหน้าใหม่ แต่เธอ กลับจำหน้าฉันไม่ได้ สบตาแกล้งทำเฉยไป เหมือนมองเสาไฟ อยู่ริมทางเดิน บุญ เธอที่มีที่ไป ทำฉันให้หลงไว้ใจ จึงช้ำจนยับและเยิน เหลือ ทนกับความห่างเหิน ช้ำใจกับการหมางเมิน เยื่อใยเหมือนไม่เคยมี กราบ หมอน สวดมนต์ ก่อนนอนทุกครา อย่าให้หลับฝันเห็นหน้า คนหัวใจสิ้นปรานี ให้ฉันฝัน ว่านอนกอดผียังดี แต่อย่าให้สักแม้นาที ฝันเห็นหน้าดีใจผีอย่างเธอ ดนตรี 8 Bars..6...7... 8..กราบ หมอน สวดมนต์ ก่อนนอนทุกครา อย่าให้หลับฝันเห็นหน้า คนหัวใจสิ้นปรานี ให้ฉันฝัน ว่านอนกอดผียังดี แต่อย่าให้สักแม้นาที ฝันเห็นหน้าดีใจผีอย่างเธอ.. ... จบเพลงแล้วครับ...

ดนตรี......... ..ใคร ที่ปั้นตัวฉัน ขึ้น มา รู้ไว้ เถิดว่า สร้างมา เพื่อ ให้ ตรม ใคร นะใครว่าโลก กลม ทุกคนล้วนชื่น ชม แต่กับฉัน มัน เบี้ยว ..ชีวิตฉันตัว คน เดียว ท่ามกลางทะเลเปลี่ยว ล่องลอยคว้าง กลางลมคลื่น หลับไหลไม่เคย เต็ม ตื่น ข้าวกลืนไม่เคยเต็มอิ่ม โอ้รอยยิ้มไม่เคย ได้ ..ที่ ทน เป็นมนุษย์ เพื่อรอร่างทรุดบนกองไฟ ฉันนอนเมื่อเอ๋ย เมื่อใด ฉันนอน หลับไหลโดยไม่ตื่น วันนั้นฉันคง เป็น สุข หัวใจหมดทุกข์ ไม่ต้องลุกมาสะอื้น ใครหนอเห็นใจ คน เศร้า ช่วยเราให้ เริง รื่น แก้มที่ชื้น แห้งลงได้ ..เจ้าชายในชีวา แม้วาสนา มาบรรจบ ให้ ไป ได้ พบ ฉันคงจะซบหน้าร้องไห้ อ้อนให้พอ ที่ฉันต้องรอต้องคอย ต่างเอ่ยเลื่อนลอย จะใช้สำออยสักที อุ่นวงแขน แสนละมุน อุ่น ดี วาสนา ถ้าฉันมี คงได้ยินสักทีก่อนตาย ..ที่ ทน เป็นมนุษย์ เพื่อรอร่างทรุด บนกองไฟ เมื่อเอ๋ยเมื่อใด ฉันนอนหลับไหลโดยไม่ตื่น วันนั้นฉันคง เป็นสุข หัวใจหมดทุกข์ไม่ต้อง ลุกมาสะอื้น ใครหนอเห็นใจ คนเศร้า ช่วยเราให้ เริง รื่น แก้มที่ชื้น แห้งลงได้ ..เจ้าชายในชีวา แม้วาสนา มาบรรจบ ให้ ไป ได้ พบ ฉันคงจะซบหน้าร้องไห้ อ้อนให้พอ ที่ฉันต้องรอต้องคอย ต่างเอ่ยเลื่อนลอย จะใช้สำออยสักที อุ่นวงแขน แสนละมุน อุ่น ดี วาสนา ถ้าฉันมี คงได้ยินสักทีก่อนตาย .

---

วาสนาคนจน ( D ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส D

พัทยาลาก่อน ( F ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส F

ดนตรี 4 Bars..2...3... 4..หัว ใจ ของ ใครหรือจะทานทน เมื่อ มาถูกคนที่เคยรักกันแปรปันใจ ให้กับหญิง คนนั้น เฉิดฉันท์ลาวัลย์วิไล มั่งมี เหนือใครเขาเลยทิ้งให้เราอกตรม ยาม จะนอน ร้าว รอน ดวงจิต เฝ้า แต่คิด ใจระบม มอง ดูดาว พร่าง พราว นภา ดังดวงตา ของใครเคยหมาย ชม บัดนี้ เขาไป อ้อนออดกกกอดเกลียวกลม กับคนสวยรวยรื่นรมณ์ เชยชิดชมกันชื่น ใจ ดนตรี 8 Bars..6...7... 8..รัก ใคร ไม่ เคยได้ดั่งใจปอง ได้ แต่ เป็นรองนั่งมองเขาครองกันร่ำไป วาสนา คนจน ทนช้ำระกำหมองไหม้ เฝ้ามอง หาใคร ที่มีดวงใจ แน่ นอน จน จึงทำ เหมือน น้ำ ท่วมปาก ช่างลำบาก ยากจะวอน ยาม จะไป เขา ไม่ เคยลา ยามจะมา ก็มา ไม่แน่ไม่นอน ทำเหมือนว่าเราเป็นทาส คอยปัดกวาด ที่นอน คนจนแม้จะมาก่อน ก็ร้าวรอนเป็นรองร่ำไป.. .

INTRO..6..Bars...4..5.. 6.ลมทะเล พัดมา หาดพัทยา ครวญครั่ง ฟังเหมือนมนต์ ภ_วัง วอนหวีดหวัง ครางว่า ...ยังรักเธอ รักเธอ พร่ำเพ้อละเมอ รอท่า ยังฝืนกลืน น้ำตา ฝันจนกว่า ชีพวาย ...ครวญครางไป ใยกัน เกลียวคลื่นนั้นมัน ชวนวิ่งว่าย แล้วล่ม ร่างร้างตาย หาย อาวรณ์ ...ลาแล้วลา ขอลา โอ้พัทยา ลาก่อน ชีวิตคือ ละคร ฉันมันอ่อนโลกเอย Music..Solo..16..Bars...14.. 15..16.ครวญครางไป ใยกัน เกลียวคลื่นนั้นมัน ชวนวิ่งว่าย แล้วล่ม ร่างร้างตาย หาย อาวรณ์ ...ลาแล้วลา ขอลา โอ้พัทยา ลาก่อน ชีวิตคือ ละคร ฉันมันอ่อนโลกเอย .

---

ผู้ชายมักเป็นเช่นนี้(Bb) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Bb

ปวดใจเหลือเกิน ( C ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส C

ดนตรี------------ .ผู้ชายมักเป็นเช่นนี้ เจอะกันรักกันได้ทันที เกิดความสัมพันธ์รักกันสุขขี หวานตรึงฤดี ไม่หน่าย ใครจะรังควานกั้นกางขัดขวาง นั้นอย่าหวังอย่าหมาย รักกันเสียอย่าง ใครจะจ้างช้างพลาย ฉุดให้ตายก็ไม่สะเทือน เข็นมันไม่เคลื่อนสักครา ผู้ชายมักเป็นเช่นนี้ ชื่นกันแค่ปีก็ระอา ใหม่ก็หวานมันเก่าพลันชืดชา น่าเวทนา เหลือข่ม จงอย่าไปชวนชื่นเลยอกเอ๋ย เดี๋ยวจะตรมขื่นขม เหมือนฉันโง่เง่าจึงต้องเศร้าเหงาซม ชื่นเชยชมความรักแค่ปี รักโดนขยี้ป่นเลย Solo------------ .ผู้ชายมักเป็นเช่นนี้ ชื่นกันแค่ปีก็ระอา ใหม่ก็หวานมันเก่าพลันชืดชา น่าเวทนาเหลือข่ม จงอย่าไปชวนชื่น เลยอกเอ๋ยเดี๋ยวจะตรม ขื่นขมเหมือนฉันโง่เง่า จึงต้องเศร้าเหงาซม ชื่นเชยชมความรักแค่ปี รักโดนขยี้ป่นเลย ----------จบ ... จบเพลงแล้วครับ...

ดนตรี........... ..ปวด หัวใจ เหลือ จะทน ใน กมลเหมือนรนด้วยไฟ แว่วข่าวเธอนั้นคิดจะนอกใจ ดั่งเพลิง สุมใน พล่านไป ทั้ง ทรวง ..ปวด หัวใจ เหลือ จะ กล่าว ใน อกร้าวเหมือนมีนรก ไม่เคยจะนึกเธอเป็นดั่งนก ผก บิน ทิ้ง คอน ร่อนไปหาใหม่ชม นี่ฉันผิดใดหรือเก่า เกิน เธอ จึง ได้เมิน ปล่อยทิ้งให้ฉัน เศร้า ตรม ก็ ไหน ว่า นิยม ใยจึงบ่ม ให้แต่ตรม ให้แต่ช้ำ ..ปวด หัวใจ เหลือ จะ ทน ใน กมลเหลือทนระกำ เมื่อเธอมองใคร ว่างามเลิศล้ำ โปรด จง ถอน คำ ว่า รัก ฉัน กว่า ใคร (Solo....) ..ปวด หัวใจ เหลือ จะ ทน ใน กมลเหลือทนระกำ เมื่อเธอมองใคร ว่างามเลิศล้ำ โปรด จง ถอน คำ ว่า รัก ฉัน กว่า ใคร.. .

---

ช่างเขาเถิดนะหัวใจ ( Eb ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Eb

สตรีที่โลกลืม(C) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส C

INTRO............ ช่างเขาเถิด นะหัวใจ เมื่อคน ที่เรารักใคร่ ปันหัวใจ แบ่งให้ คนอื่น เขาไม่รักเรา ก็เอารักของเรากลับคืน ให้เขาไปหาคนอื่น ตามชอบใจอย่าไปนึกถึง ช่างเขาเถิด นะหัวใจ เขาทำเราไว้อย่างไร เขาก็จะได้ อย่างนั้นวันหนึ่ง ข้าวเปลือกเมล็ดเดียว ไก่มองว่างามสุดซึ้ง พลอยสอยกระด้งทองหนึ่ง ไม่พอดึงสะดุดหัวใจ ร้องไห้ไปเถิด ถ้าร้องเพื่อล้างลูกตา เพื่อหลับ แล้วตื่นขึ้นมา ลูกตาจะได้สวยใส แต่ถ้าร้อง เพื่อให้เขามาอาลัย อายตัวเองบ้างนะใจ เขาจะว่าได้ไม่มีน้ำยา ช่างเขาเถอะ ปล่อยเขาไป จงล้างขัดถูห้องใจ ให้นวลใยผ่องใสดีกว่า เผื่อวันหน้ามี คนดีๆ มาเยือนชายคา จะได้ไม่ต้องเห็นหน้า ใครยื่นมาเกะกะหัวใจ ดนตรี............. ช่างเขาเถอะ ปล่อยเขาไป จงล้างขัดถูห้องใจ ให้นวลใยผ่องใสดีกว่า เผื่อวันหน้ามี คนดีๆ มาเยือนชายคา จะได้ไม่ต้องเห็นหน้า ใครยื่นมาเกะกะหัวใจ . 

ดนตรี------------ .ชาตินี้ ทำดีไม่มีใครเห็น เหมือนคนมีเวร และบาปกรรม ชาตินี้ฉันต้องพลีร่างกาย ในทางชั่วต่ำระกำตลอดมา โอ้หญิงใจจริงนั่นใครจะเห็น เพราะความจำเป็นจึงชั่วช้า อ่อนล้าเคราะห์กรรมชัก ให้ฉันไร้ค่าทั้งความอ่อนเดียงสา แห่งใจฮือฮือฮื้อฮือ ฮื้อฮือฮื่อฮือฮื้อ ฮือฮือฮื้อฮือฮื้อ ฮือฮื่อฮือฮื้อ .โลกนี้คนที่ปล่อยตัวชั่วช้า เหมือนตราประทับรอยบาปไป ชีพนี้ทิ้งความดีไม่เหลือให้ น้อยใจโลกไฉนกลับลืม ----------จบ ... จบเพลงแล้วครับ...

---

อารีดัง ( Ab ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Ab

เพื่อเธอฉันทนได้(F) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส F

ดนตรี 7 Bars..5...6... 7..โอ้อารีดังก่อนยังเคยชื่นบาน ทุกๆวัน รื่นรมย์สมใจ ถึงยามราตรีเหล่าชายชาตรีทั่วไป ระเริงใจ ร้องรำตามเสียงเพลง เรามาสนุกทุกข์ใดไม่มี ถึงใครย่ำยีมิคิดกลัวเกรง จะขอยืนสู้อยู่ไม่หนี จะขอยอมพลีเลือดละเลง ให้ลือระเบ็งว่าไทยก็สู้ ดนตรี 7 Bars..5...6... 7..แต่มาไม่นานพวกเราทหารไทย รบทั่วไป ถิ่นแดนแคว้นฉันอยู่ เรามาเพื่อชาติปราบอริราชศัตรู หวังเชิดชู เสรีที่รักยิ่ง ได้พบนางหนื่งสมควร ชม ฉันนึกนิยมน้ำใจรักจริง ทั้งรูปอร่ามติดใจฉัน เรามีรักกันสัมพันธ์ยิ่ง น้ำใจน้องจริงสาวอารีดัง ดนตรี 7 Bars..5...6... 7..ได้กอดได้จูบได้ลูบได้คลำ เธอ หลงละเมอ คนึงถึงน้องนาง ถึงยามราตรีหากมีนารี ร่วมทาง โฉมสำอาง อารีดังพี่รักยิ่ง ยามฟ้าครวญคร่ำน้ำตาหลั่งนอง ฉันเคยประคองน้องนางทุกสิ่ง แม้วันนี้ห่างตั้งไกลแสน ยังแดนแคว้นไทยอันไกลยิ่ง หัวใจรักจริงหญิงอารีดัง หัวใจรักจริงหญิงอารีดัง หัวใจรักจริงหญิงอารีดัง หัวใจรักจริงหญิงอารีดัง หัวใจรักจริงหญิงอารีดัง .

ดนตรี------------ .ฉันอภัย ให้ เสมอ ยังรักเธอ ไม่หน่าย ดนตรี---------- ถึงเธอเคยโหดร้าย ทำลายฉันมาจนแหลกราญ แล้วหน่ายหนีก็ยินดี ยกโทษให้ .รอยที่ทำ ยัง คงเห็น เป็นแผลเป็น หมองไหม้ ดนตรี---------- น้ำตายัง หลั่ง ไหล วันใด หนอเธอจะกลับคืน มาช่วยซับ กลับมารับขวัญฉันบ้าง ถึงได้เพียง เลข สอง ตัวสำรอง ก็ ช่าง ดนตรี---------- ฉันเต็มใจ ร่วมทาง เธอจะวางฉันใน ตำแหน่งใด ก็ได้เสมอ ถ้าเพื่อเธอฉันทนได้ .ฉันไม่เคย ลืม เธอ ยังรักเธอ ยิ่ง ใหญ่ ดนตรี---------- แม้นเธอมาจาก ไกล ดวงใจ ฉันคงต้องขาดตาม ไปไม่ช้า โปรดกลับมาหาฉันเถิด ----------จบ ... จบเพลงแล้วครับ...

---

แฟนซีชีวิต ( Eb ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Eb

ใจหวลครวญรำพัน(Bb) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Bb

....ดนตรี.......... เขาแต่งแฟนซี มากมีต่างสีต่างสรร. ดูล้วนแพรพรรณ แข่งขันกันงามหนักหนา.. ฉันแต่งอย่างนี้ ไม่ใช่แฟนซีนะท่านเจ้าขา เพราะยากแค้นอนาถา แม้แต่เสื้อผ้าไม่มีชิ้นดี.. แม้เปรียบแฟนซี ก็เป็นแฟนซีชีวิต. มองแล้วต้องคิด ชีวิตคนเราเหล่านี้. ล้วนแตกต่างกัน เหมือนผ้าแพรพรรณ หลายหลากมากสี. รวมทั้งคน.จนนี่ สุดแต่วิถีที่ตนเกิดตาย.. แต่แล้วบางคน เขาไม่มองคนในแง่ชีวิต เขากลับมองอาภรณ์น้อยนิด ที่เราใช้ปิดปกป้องร่างกาย ก็ให้เสื้อผ้า เราซื้อหามาเพียงปิดความอาย ค่าของคน เรามีมากมาย กลับลดกาย ไปเทียบกับมัน. เห็นแต่งกายดี ก็ผูกไมตรีเข้าไว้ ใจนะเป็นอย่างไร ทราบไหมที่ไปผูกพัน.. แม้แต่งมอซอ ทำข้อรังเกียจ หยามเหยียดเดียดฉันท์ ใส่หน้ากากหากัน แต่งตัวเฉิดฉันท์ก็มีเกียรติดี. เราหันไปยกย่อง อาภรณ์ประดับร่างกาย แล้วผู้คนที่จนเหลือหลาย ก็คงแหนงหน่ายสิ้นไร้ราศี. จงเป็นช่องให้ วายร้ายอาศัยมาร่วมคลุกคลี เที่ยวแทรกแซงสังคมผู้ดี ให้หมองมีราศียอกย้อน แม้ถอดอาภรณ์ ร่างกายล่อนจ้อนเท่านั้น คงเหมือนไปทั่วกัน ท่านฉันไม่มีหลอกหลอน. แม้นสิ้นลมปราณ ของที่ต้องการก็เพียงกองฟอน ควรยับยั้ง.สังวรณ์ อย่ามัวหลอกหลอนล่อลวงอยู่เลย ... จบเพลงแล้วครับ...

ดนตรี------------ .ความรักยามไกลกัน ใจรักคอยผูกพันธ์ คร่ำครวญ โศกรัญจวนถึงกันและกัน ทุกคืนทุกวันหวนให้อาวรณ์ ยามจะกินยามจะนอน ใจห่วงยังคอยอาวรณ์ ความสุขไกลเกินหวัง ไกลดุจดังเหมือนกรรมมาบัง หมดสิ้นความหวัง ความรักพังพินาศแทบขาดใจ ทนทุกข์ตรมความขื่นขมหมองไหม้ รักไกลมิคืนกลับมาบ้างเลย Solo------------ .ใจหวลครวญรำพัน คิดถึงความสุขสันต์ พร่ำเฉลย โอ้อกเอ๋ยมิเคยลืมเลือน รักลืมร้างรา มิเคยหันหน้ามาเยือน นอนสวดมนต์ภาวนา วอนต่อปวงเทวา จงเมตตาข้าน้อย ทนสู้ทนทุกวันรอคอย เปรียบดังนกน้อย ที่เขานำเราไปใส่กรงทอง จะโผบินก็ไม่สมดังปอง ทุกวันล้วนมีแต่เศร้าโศกเอย ... จบเพลงแล้วครับ...

---

โจโจ้ซัง ( Cm ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Cm

โกรธกันไปทำไม ( Bm ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Bm

ดนตรี 15 Bars..13...14... 15...อันความรักมักชวนชักให้ใจลุ่มหลงระเริง เปรียบดังเปลวเพลิงที่ได้จุนเจือเชื้อไฟไหม้ลาม ยาม เพลิงรักรุมใจใครจะมาหวงห้าม เรื่องจะปรามรักกันมันยิ่งกว่าดับไฟ เหมือนรักของทรามวัยในนิยายญี่ปุ่น โจโจ้ซัง โจโจ้ซัง หล่อนพลีกายใจด้วยรักซื่อถืออมตะจริงจัง กลับต้องมาผิดหวังพบกันวันหลังเขามีเมียมา ปวด ใจนักเมื่อคนรักไร้สัจจา โจโจ้ซังดอกฟ้าจึงฮาราคีรีเพื่อ ชาตินี้ขอมีรักเดียว (พูด)..โจโจ้ซัง เหมือนผีเสื้อแสนสวยบริสุทธิ์แห่งนางาซากิ รักที่เธอมอบให้ชายต่างแดนเมื่อวันก่อน บริสุทธิ์และมั่นคงเหมือนหิมะบนยอดเขาฟูจิ แต่..อนิจจาเมื่อยอดรักของเธอ ย้อนกลับมาพร้อมด้วยเมียตามกฎหมาย โจโจ้ซังสาวผู้รักเกียรติ จึงเลือกปฏิบัติตามประเพณีแห่งวงศ์ตระกูล เลือดจากสาส์นรักของเธอ เขียนทิ้งไว้ด้วยข้อความว่า "ตายเสียดีกว่าที่จะอยู่อย่างไร้เกียรติ" อันความรักมักชวนชักให้ใจลุ่มหลงระเริง เปรียบดังเปลวเพลิงที่ได้จุนเจือเชื้อไฟไหม้ลาม ยาม เพลิงรักรุมใจใครจะมาหวงห้าม เรื่องจะปรามรักกันมันยิ่งกว่าดับไฟ เหมือนรักของทรามวัยในนิยายญี่ปุ่น โจโจ้ซัง โจโจ้ซัง หล่อนพลีกายใจด้วยรักซื่อถืออมตะจริงจัง กลับต้องมาผิดหวังพบกันวันหลังเขามีเมียมา ปวด ใจนักเมื่อคนรักไร้สัจจา โจโจ้ซังดอกฟ้าจึงฮาราคีรีเพื่อ ชาตินี้ขอมีรักเดียว (พูด)..โจโจ้ซัง "ตายเสียดีกว่าที่จะอยู่อย่างไร้เกียรติ" .

ดนตรี 12 Bars..11... 12...โกรธกันไปทำไม ให้ใจสองเราเศร้าซม เอามาเป็นอารมณ์ ให้ความหวังล่มจมดิน นี่หรือมิยอมยิน คำคนเขานินทาเรา ให้รักร้างโรยรา แล้วเธอก็มาหน่ายหนี... อาจจะพอมีทาง สร้างความรักในดวงใจ เธอคืนมาวันใด เปลวไฟหวังเชื้อยังมี อย่าช้านะคนดี นาทีรักไม่รอรา สุดรักเหลือคณา หาใครไม่มีอย่างเธอ... ดนตรี 4 Bars..2...3... 4...โกรธกันไปทำไม ให้ใจสองเราเศร้าซม เอามาเป็นอารมณ์ ให้ความหวังล่มจมดิน นี่หรือมิยอมยิน คำคนเขานินทาเรา ให้รักร้างโรยรา แล้วเธอก็มาหน่ายหนี... อาจจะพอมีทาง สร้างความรักในดวงใจ เธอคืนมาวันใด เปลวไฟหวังเชื้อยังมี อย่าช้านะคนดี นาทีรักไม่รอรา สุดรักเหลือคณา หาใครไม่มีอย่างเธอ... ดนตรี 8 Bars..6...7... 8...โกรธกันไปทำไม ให้ใจสองเราเศร้าซม เอามาเป็นอารมณ์ ให้ความหวังล่มจมดิน นี่หรือมิยอมยิน คำคนเขานินทาเรา ให้รักร้างโรยรา แล้วเธอก็มาหน่ายหนี... อาจจะพอมีทาง สร้างความรักในดวงใจ เธอคืนมาวันใด เปลวไฟหวังเชื้อยังมี อย่าช้านะคนดี นาทีรักไม่รอรา สุดรักเหลือคณา หาใครไม่มีอย่างเธอ... ... จบเพลงแล้วครับ...

---

แม่สอดสอื้น ( Eb ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Eb

เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ( Eb ) รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส Eb

ดนตรี......>..โอ...>..โอ๋...... ..โอ๋ โอ โอ๋ โอ โอ๋ โอ โอ๋ โอ>>> >>>>>>...ดนตรี...>>โอย..แม่สอด สอื้น ระทมขมขื่นเจ้ายืนอ้างว้าง กลางพนา....เห็น ทิวเขาเบียดเสียดฟ้า เหมือน ว่า ม่าน ฟ้าป่าเขาสูง บัง... โอย....แม่สอดแสนเศร้า เหมือนข้า ซบเซาถูกเขาทอดทิ้ง รำ พัน... รัก เอยรักที่เคยหวัง เขา ชัง จากไปเหมือนไม่มีเยื่อใย.. ..ธาร น้ำ เมย ไหล เลยไหลเลย ทิ้ง ถิ่น แดนไทย....ธาร รัก เอย ไหลเลยพ้นแผ่นแดนใจ ปล่อยข้าไว้ ให้ช้ำกล้ำกลืน....โอย..แม่สอดสาว เอย ซบลำน้ำเมยกอดเกยปลอบขวัญวันคืน ....โถ ทรวงช้ำข้าจำฝืน ขม ขื่น จะซบสอื้นกับอ้อมอกใคร ดนตรี.. ..>>..โอย..แม่สอดสาวเอย ซบลำน้ำ เมยกอดเกยปลอบขวัญวันคืน....โถ ทรวงช้ำขัาจำฝืน ขม ขื่น จะซบสอื้นกับอ้อมอกใคร .

ดนตรี 6 Bars..4...5... 6.เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลงไหลลง ไหลลง ไหล ลงทะเล ...เบื่อ ความรักจากคนร้อยเล่ห์ เล่ห์ลวงลึกกว่าทะเล สุดคาดคะเน สุดนับคณา ...เอาความทุกข์ยากฝากธาราใส ให้มันไหลไป ไหลไปไหลไปมิให้ หวนมา ...ช่วย กลบฝังความหลังของข้า บทเรียนรักด้วยน้ำตา แม่โขงเจ้าขา ช่วยกลบช่วยกลืน ...แม้ความเจ็บปวด เหมือนกรวดทราย ถมทิ้งลงไปแม่โขงทั้งสายคงกลายเขินตื้น ...ถ้าความเจ็บช้ำ เป็นน้ำก็คงท่วมพื้น รสชาติบาดแผลขมขื่น แม่โขงช่วยกลืน ให้ไกลแสนไกล ...เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลงไหลลง ไหลลงไหล ลงลับไป โอ้ แม่โขงที่โค้งคดไกลเปรียบยังมิเท่าน้ำใจ คดเคี้ยวเชี่ยวไหล กว่าลำโขงเอย ดนตรี 6 Bars..4...5... 6.เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง ให้มันไหลลงไหลลงไหลลง ไหลลง ลับไป โอ้ แม่โขงที่โค้งคดไกลเปรียบยังมิเท่าน้ำใจ คดเคี้ยวเชี่ยวไหล กว่าลำโขงเอย . 

---

หลานย่าโม - รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส

ดนตรี 4 Bars..2...3...
4...ข้อย เป็นหลานย่าโม
อยู่เมืองโคราชสุโข
ไม่ใหญ่โต แต่ก็พอ ตัว
พี่ มา จากกรุง อย่าทำมั่ว ซั่ว
จะรักกันต้อง วางตัว ให้ดี ก่อนหนา
..อย่า..มองกันง่ายไป
คนเมืองโคราชหัวใจ
รักใครต้องจริง ดังว่า
ไม่ จริง อย่ามาเว้าเสีย เวลา
โปรดไปให้ไกลดีกว่า อย่าทำโมโห
..ถ้า จริง จริงจัง จริงใจแน่นอน
ต้องไปสาบานเสียก่อน ต่อหน้าย่าโม
ให้ย่ารู้ หลานสาวนั้นมีแฟนโก้
มีรักจริงใจไม่โอ่ แต่โชว์ความดี
..ย่า..ช่วยเป็นพยาน
ให้รัก จริงใจของหลาน
ชื่นบาน ชั่วนาตาปี
ถ้า เขา หลอกลวง หลานช้ำฤดี
ย่าจง อย่าไว้ชีวี สาปส่งไปเลย
ดนตรี 8 Bars..6...7...
8..ถ้า จริง จริงจัง จริงใจแน่นอน
ต้องไปสาบานเสียก่อน ต่อหน้าย่าโม
ให้ย่ารู้ หลานสาวนั้นมีแฟนโก้
มีรักจริงใจไม่โอ่ แต่โชว์ความดี
..ย่า..ช่วยเป็นพยาน
ให้รัก จริงใจของหลาน
ชื่นบาน ชั่วนาตาปี
ถ้า เขา หลอกลวง หลานช้ำฤดี
ย่าจง อย่าไว้ชีวี สาปส่งไปเลยOPT 1.50

กังหันสวาท - รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส

ดนตรี 6 Bars..4...5...
6.กังหันสวาท หมุนเวียนเปลี่ยนไป
เพราะใจ ของคน
ชีวิตปวงชน มีวันปะปน
วกวน เรื่อยไป
ขี้นอยู่ในห้วง หทัย
ใจใครไม่คง แน่นอน
สั่นคลอนให้ใจ ไหวหวั่น
กังหันสวาท นิราศผ่านไกล
ไปไม่กลับคืน
ชีวิตขมขื่น หน้าชื่น อกตรม
ระทม โศกศัลย์
ผู้ใด ไม่สิ้น ผูกพัน
รันทด หทัย สิ้นดี
ย่อมมีแต่ ความ ระบม
รัก เปรียบ กังหันลม
ย่อมมี เปลี่ยนแปลง
ด้วยแรง ความชื่นชม
หากมัวหลง พะวง ต่อคำนิยม
ชมชื่น มีปรวนแปร
ชีวิตสวาท นั้นพลาดผิดไป
เพราะไม่ ไตร่ตรอง
ชีวิต ก็ต้อง เหมือนคนสิ้นใจ
ฤทัย อ่อนแอ
คนเราไม่มี แน่แท้
เอาแน่ อะไร ใจคน
ย่อมวนเวียน ไป จนตาย
รัก เปรียบ กังหันลม
ย่อมมี เปลี่ยนแปลง
ด้วยแรง ความชื่นชม
หากมัวหลง พะวง ต่อคำนิยม
ชมชื่น มีปรวนแปร
ชีวิตสวาท นั้นพลาดผิดไป
เพราะไม่ ไตร่ตรอง
ชีวิต ก็ต้อง เหมือนคนสิ้นใจ
ฤทัย อ่อนแอ
คนเราไม่มี แน่แท้
เอาแน่ อะไร ใจคน
ย่อมวนเวียน ไป จนตาย
.