Monday, August 14, 2006

วิธีลืมกัน,ฝากใจไว้กับแม่โขง - แช่ม แช่มรัมย์


วิธีลืมกัน- แช่ม แช่มรัมย์
Ab

....ดนตรี........
อยากคิดว่าฝัน
แต่น้ำตามันฟ้องว่าจริง
ฉันต้องถูกเธอทิ้ง
เรื่องจริงยังอุ่นยังร้อน
เธอเล่าข่าวร้าย
ให้เป็นนิทานก่อนนอน
รักฉันเหมือนละคร
ถูกทอนเป็นตอนชั่วคราว
.เธอบอกคำเดียว
ห่างประเดี๋ยวก็ลืมกันได้
ฉันอยากลืมแทบตาย
สุดท้ายไม่วายปวดร้าว
ภาพแห่งความหลัง
ยังติดฝังเหมือนดังติดกาว
เธอพูดเล่นๆหรือเปล่า
อะไรจะง่ายอย่างนั้น
>กลับมาได้ไหม
จะยกให้เธอเป็นครู
มันอยากจะรู้
วิธีที่เธอลืมกัน
ฉันจะยอม
เป็นคนโง่สักวันสองวัน
ช่วยสั่งช่วยสอนแล้วกัน
นึกว่าทำบุญให้คนใกล้ตาย
.งานนี้ไม่พ้น
หยอดข้าวต้มไปนานแสนนาน
แสนจะทรมาน
หากใจไม่เลิกงมงาย
คนมันยังรัก
ไม่ให้รักไม่รู้ทำไง
ให้ลืมหายใจ
อย่างงั้นยังง่ายกว่าเลย
....ดนตรี........
>กลับมาได้ไหม
จะยกให้เธอเป็นครู
มันอยากจะรู้
วิธีที่เธอลืมกัน
ฉันจะยอม
เป็นคนโง่สักวันสองวัน
ช่วยสั่งช่วยสอนแล้วกัน
นึกว่าทำบุญให้คนใกล้ตาย
.งานนี้ไม่พ้น
หยอดข้าวต้มไปนานแสนนาน
แสนจะทรมาน
หากใจไม่เลิกงมงาย
คนมันยังรัก
ไม่ให้รักไม่รู้ทำไง
ให้ลืมหายใจ
อย่างงั้นยังง่ายกว่าเลย
ให้ลืมหายใจ
อย่างงั้นยังง่ายกว่าเลย



ฝากใจไว้กับแม่โขง - แช่ม แช่มรัมย์
C

....ดนตรี..........
ขอฝากหัวใจไว้กับแม่โขง
ด้วยใจซื่อตรง
ของลูกผู้ชายที่รักศักดิ์ศรี.
น้ำเชี่ยวรินไหล ชวนมอง
หล่อเลี้ยงประคอง ชีวี
สุขใจอย่างนี้ เรื่อยไป.
แม้ห่างร้างไกลหัวใจมั่นคง
ยังลืมไม่ลง
คิดถึงจังเลยไม่เคยเว้นวาย.
ได้กลับมายืน ณ. ริมฝั่ง
ทุกครั้งก็ยัง ชื่นใจ
เหมือนยืนอยู่ใน แดนสวรรค์
>โอ้แม่โขง เชื่อมโยงหัวใจ
สองฝั่งไม่ใช่อื่นไกล
ต่างร่วมสายเลือดเดียวกัน
แว่วบทเพลง
ดอกคูน พลิ้วผ่าน
ก้อง กังวาน
หวานอยู่ชั่วนาตาปี.
ขอฝากหัวใจไว้กับแม่โขง
ด้วยใจมั่นคง
ของลูกผู้ชายไม่เคยหน่ายหนี
รักเอยล่องลอย เชื่อมโยง
ตราบน้ำแม่โขง ยังไหลรี่
ชีวิตลูกนี้น้อมพลีบูชา
....ดนตรี..........
>โอ้แม่โขง เชื่อมโยงหัวใจ
สองฝั่งไม่ใช่อื่นไกล
ต่างร่วมสายเลือดเดียวกัน
แว่วบทเพลง
ดอกคูน พลิ้วผ่าน
ก้อง กังวาน
หวานอยู่ชั่วนาตาปี.
ขอฝากหัวใจไว้กับแม่โขง
ด้วยใจมั่นคง
ของลูกผู้ชายไม่เคยหน่ายหนี
รักเอยล่องลอย เชื่อมโยง
ตราบน้ำแม่โขง ยังไหลรี่
ชีวิตลูกนี้น้อมพลีบูชา
..
.


No comments:

Post a Comment