Tuesday, August 8, 2006

สาวนาพเนจร - ต่าย อรทัย

....ดนตรี........
ก้าวขึ้นรถไฟ
ใจสาวซำน้อยคอยฮำฮ้อง
ต้อง จากพี่น้อง
พ่อแม่ที่ฮักมาไกลห่าง
เมือง หลวง
คนเว้าว่าช่างแสนกว้าง
กลัว จะหลงทาง
หลงคำเว้าทำให้ช้ำใจ
.คอยจับฝ้ายผูกแขน
แม่มัดข้อมือให้มีโชค
วัน ที่ลูกนก
ต้องไปหากิน เพียงเดียวดาย
บ้าน เฮา
คึดฮอดแล้วใจมันหาย
กอดกระเป๋าแนบกาย
ก้าวลงรถไฟ ใจลนลาน
>กอ ทอ มอ หาเงินยากนัก
เดินตามคนฮู้จัก
เพิ่นพาไปสมัครงาน
เงินเดือนสามพัน
ลูกจ้างในห้องอาหาร
ต้องล้างถ้วยล้างจาน
จนใบสุดท้าย ค่อยได้นอน
.....
ยืนเกาะลูกกรงมอง
จากห้องฮังหนูแบ่งเช่า
ดวงจันทร์ห่มหมอกหนาว
เหมือนใจสาวนาพเนจร
เจ้า นาย
ใช้งานลูกจนล้าอ่อน
อยากคืนเมือบ้านดอน
พักใจจนจน บนตักแม่
....ดนตรี........
>กอ ทอ มอ หาเงินยากนัก
เดินตามคนฮู้จัก
เพิ่นพาไปสมัครงาน
เงินเดือนสามพัน
ลูกจ้างในห้องอาหาร
ต้องล้างถ้วยล้างจาน
จนใบสุดท้าย ค่อยได้นอน
.....
ยืนเกาะลูกกรงมอง
จากห้องฮังหนูแบ่งเช่า
ดวงจันทร์ห่มหมอกหนาว
เหมือนใจสาวนาพเนจร
เจ้า นาย
ใช้งานลูกจนล้าอ่อน
อยากคืนเมือบ้านดอน
พักใจจนจน บนตักแม่
..

No comments:

Post a Comment