ลาแม่ด้วยจดหมาย - แมน มณีวรรณ Eb ....ดนตรี.......... อยู่ไม่ได้ มันปวดใจ แม่จ๋า ยามลูกหลง บ้านมา เอามือปัดหน้า น้ำตายังไหล หลายวันแล้ว ลูกนอนบ่หลับ ลูกกินไม่ได้ เพราะว่า หัวใจ มันอยู่กับความ ปวดร้าว พอรู้ว่า เขามีผู้บ่าว น้ำตาไหลยาว เหลือที่ จะทน จดหมายก้านนี้ อ่านให้จบ นะแม่จ๋า ลูกรู้ แล้วว่า บ่เห็นหน้า แม่ต้อง กังวล ลูก ไม่ถาม หรอกว่าคิดถึง แค่ไหน ลูกรู้ แก่ใจ แม่ต้องน้ำ ตาหล่น จดหมายก้านนี้ ที่จากลูกชาย จนๆ รักเคารพ แม่ล้น เจ็บเหลือทน จึงจากไป .ใจ เอ๋ยใจให้ลูกหาย เจ็บ แม่เอ๋ย ให้ใจลูกหาย เศร้า จะกลับมา กราบเท้า และไม่จาก ไปไหน ผู้หญิงคนนั้น อย่าเอ่ยนามเขาเลย แม่ เจ็บปวดหลายแท้ ยังทำใจ บ่ได้ เขาจะสุข หรือมีทุกข์ อย่างไร เขาตายจาก หัวใจ ของลูก ไปแล้ว. บรร ทัดท้าย ปลายจอมอ แล้วแม่เอ๊ย ขอลา แม่ เลย อย่ามองให้ จงไซ้ เทิน ดูแลสุขภาพ นะแม่ จ๋า คิดถึง ทุกเวลา เพราะแม่คือ ดวงแก้ว เรื่องรัก จบจากใจ จนไร้แวว จบแล้ว ชาตินี้ อย่าได้ เจอ ....ดนตรี.......... บรร ทัดท้าย ปลายจอมอ แล้วแม่เอ๊ย ขอลา แม่ เลย อย่ามองให้ จงไซ้ เทิน ดูแลสุขภาพ นะแม่ จ๋า คิดถึง ทุกเวลา เพราะแม่คือ ดวงแก้ว เรื่องรัก จบจากใจ จนไร้แวว จบแล้ว ชาตินี้ อย่าได้ เจอ .. . | เสื้อดำเพื่อชีวิต - แมน มณีวรรณ Fm ..ใส่เสื้อสีดำ ใช่ว่าฉันทำประชดคนอื่น กี่ตัวกี่ผืน ก็จะใส่สีดำอย่างนี้ ใส่เพื่อปิดกาย ปิดไว้ประทังชีวี ผู้ชายคนนี้ หัวใจไร้ที่พักพิง.. ..สีดำบางๆ พันแขนสองข้างอาจไม่ดูดี ฉันใส่ตามเกิดตามมี มิใช่ใส่อวดผู้หญิง ขอใส่อย่างนี้ ยืนอยู่พื้นฐานความจริง เมื่อทุกๆสิ่ง เป็นของไม่แน่ไม่นอน.. ..อนาคตไม่สดใส มืดมนลงไปเลือกเกิดไม่ได้ จำต้องอาทร ผู้ชายก็ใจบอบบาง ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน ใจที่อาวรณ์ จนเป็นสีดำ.. ..โบกปูนปิดจนหนา ถึงสิบชั้นขังฉันอยู่ใน ก็รู้ว่าใคร เขาประนามหยามหน้าจนหนำ ขอไว้อาลัย ด้วยการใส่เสื้อสีดำ อาลัยความช้ำ หญิงใจร้ายตายจากหัวใจ ดนตรี............ ..อนาคตไม่สดใส มืดมนลงไปเลือกเกิดไม่ได้ จำต้องอาทร ผู้ชายก็ใจบอบบาง ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน ใจที่อาวรณ์ จนเป็นสีดำ.. ..โบกปูนปิดจนหนา ถึงสิบชั้นขังฉันอยู่ใน ก็รู้ว่าใคร เขาประนามหยามหน้าจนหนำ ขอไว้อาลัย ด้วยการใส่เสื้อสีดำ อาลัยความช้ำ หญิงใจร้ายตายจากหัวใจ.. |
No comments:
Post a Comment