มักสาวหางเครื่อง - ศร สินชัย ....ดนตรี.......... โอ้เดพะนางเอย พะนางเอ๊ย มาฟังกลอนลำเต้ย หัวดอนตาลสิเว้าเรื่อง สาวหางเครื่องหุ่นโก้ ล่ะดาวเต้นผู้เด่นดัง อ้ายคึดฮอดแต่ครั้ง ไปนำเบิ่งหมอลำดี เห็นเจ้าบนเวที หุ่นกะงามบัดลำฟ้อน เบิ่งยามโยยามย้อน ล่ะออนซอนเป็นตาหน่าย โอ้เดพะนางเอย พะนางเอ๊ย แลกเงินใบละร้อย ไปคอยอ้อนป่อนใส่มือ บ่แม่นอ้ายขี้ดื้อ ตั๋วซูนมือเจ้าจั๊กหน่อย เจ้าจั๊กหน่อย ย้อนว่าคอยฮักเจ้า จั่งนำเฝ้าอยู่ประจำ อยู่ประจำ ไปเชียร์เจ้าอยู่ประจำ เจ้าไปลำ หรือรับงานอยู่บ้านใด๋ อ้ายก็ตามไป เป็นแรงใจแทบทุกงาน กะย้อนอยากเห็น อ้ายจึงไปเต้นหน้าฮ้าน กะย้อนอยากเห็น อ้ายยอมไปเต้นหน้าฮ้าน ได้สบตากันหน้าเวทีก็ดีใจ มักเจ้าหลาย หางเครื่องเอวคอมพิวเตอร์ สาวแดนเซอร์ อ้ายขอเจอได้ไหม จบการแสดง ช่วยเบิ่งแงงหัวใจ หลบมุมแสงไฟ เว้านำจั๊กครึ่งชั่วโมง ค่ำคืนนี้หลังเวทีการแสดง อ้ายขอพบคำแพง อยู่ข้างตู้ลำโพง รับปากบ่หนา หรือเกรงสายตาหัวหน้าวง รับปากบ่หนา หรือเกรงสายตาหัวหน้าวง ถ้าใจตกลง ช่วยส่งยิ้มมาให้ที โอ้เดพะนางเอย พะนางเอ๊ย สาวหุ่นดีคือน้อง อ้ายขอจองเป็นไภ้ย่า บ่ถือสาดอกเจ้า ไผสิเว้าให้ได้ยิน ว่าเต้นกินลำจ้าง หรืออิหยังกะตามเรื่อง ขอมักสาวหางเครื่อง หากนางพร้อม สิสู่ขอ สู่ขอหากเธอพร้อม สิสู่ขอ | สรภัญญ์สั่งชู้ - ศร สินชัย G ....ดนตรี........ ล่ะมาบัดนี้ ข้าวดอพอพวมก้ม ลมมาตี๊สะบัดอ่วย น้ำในห้วยบ่อนสิข่อน ปลาซิวบ้อน อยู่ส่วนสน ล่ะเดือนสิบปายหม่อสิพ้น ในระหว่างกลางพรรษา หัวยาซา เตรียมโตเบื่อพุทโธ สิลาแล้ว เสียงแซวแซวผู้สาวฮ้อง สรภัญญ์เอาไว้แข่ง ถึงยามแลง ฟังเสียงโหม่งๆฆ้อง เณรน้อยกระหน่ำตี ตกมาในระหว่างนี้ บุญส่าใกล้มาถึง ผู้บ่าวดึงแขนสาว เข้าสู่ในเอย อาราม กว้าง ....ดนตรี.......... ใกล้จะออกพรรษา ท่านหลวงตาก็พาทอดเทียน ลมหนาวใกล้มาเยือน บุญทอดเทียน ล่ะสนุกสุขสันต์ พวกหนุ่มๆสาวๆ บ้านเฮาต่างมาโฮมกัน มาเชื่อมสายสัมพันธ์ ในวันแห่งการรอคอย .บ้านอื่นๆก็มา เต็มศาลามากันไม่น้อย บ้านเฮา หรือก็คอย เตรียมอ่อมหอย ส้มตำลาบเทา .เอามาร่วมสังสรรค์ ในวันแห่เทียนบ้านเฮา ลืมความทุกข์ความเศร้า บุญบ้านเฮามีสร-ภัญญ์ .มี หลายบ้านมากันหลายกลุ่ม สรภัญญ์นั่งตุ้มคนหุ้มนั่งฟัง บ่าวกะตั้งตาส่อยคอยเชียร์ หวังนำเมื่อส่องทางเทิงบ้าน หวานคำต้าน สรภัญญ์อ้อนอ่อย หวานมาอิ่มอ้อย สาวฮ้องม่วนหลาย .มาลาดวงดอกไม้ ฟังยามไดให้ห่วงหา คิดถึงคำสัญญา มื้อเฮามาฟังสรภัญญ์ นั่งศาลาฟังสรภัญญ์ .สั่งกันวันห่างไกล ถึงอยู่ไสให้ห่วงหา อยู่ไกลเพียงสายตา แต่สัญญาฮักอย่าไกล บอกหัวใจให้มาพบ กัน. .สรภัญญ์สั่งใจสาวเจ้า เก็บฮักเฮาเฝ้าดูแลใจ ถึงกายจะอยู่ห่างไกล แต่หัวใจมั่นคงฮักจริง สายตากลิ้งหัวใจคนิง ล่ะนำชู้ผู้ใหม่ สรภัญญ์ว่าไว้เพียงใดคิดนำ บัดสิซ้ำใกล้ค่ำมัวหมอง สายตามองส่องแนมนำชู้ บุญเฮายู้คงมาพ้อผ่าน สรภัญญ์ต่างบ้าน เพียงได้แต่มอง แล้วกะต้องเหินห่างอำลา ตาสบตาก่อนไลลาร้าง บุญคาค้างคงมาพอพี่ สาวผู้ดีสั่งอ้าย แถมท้ายสั่งมา .สมควรแก่เวลา เพิ่นครูบาร์ก็ลักหนี พวกดิฉันต้องลาที ไปไหมพี่ไปด้วยกัน ไปไหมพี่ไปด้วยกัน คั่นมีงานปีหน้า ให้กลับคืนมาหาอ้ายอีกเทื่อ กลับคืนเมือ เด้อละแมนฮอดบ้าน อย่าลืมมื้อ แมนส่งกัน สาวสรภัญญ์ผู้งามเอ้ย ผู้งาม เอย |
No comments:
Post a Comment