ผูกแขนให้แฟนเขา - ศิริพร อำไพพงษ์ INTRO............ .ต้องจำใจ มาช่วยงานแต่ง เสียใจอย่างแฮง แต่ก็จำใจมา เขาว่าแฟนเรา โดนเขาลัดคิววิวาห์ อยากมาพบหน้า ก่อนอำลาคำว่าแฟน .เดิน ก้มหน้ามางาน แอบมองพาขวัญ เจ้าสาวเป็นคนอื่นแทน ส่วนตัวเราได้เป็นแค่คนผูกแขน ส่วนพาอดีตแฟน สุดอาลัยแน่นในลำคอ .โอ๋ยหนอ บุญบ่พอละหน้ออ้าย ฮักแต่กายค่อยๆผ่าว บ่คือบุญดอกของเขา มาทีหลังได้นั่งใกล้ มาทีหลังได้นั่งใกล้ เคียงอ้ายได้แต่งดอง ชายเอย..อ้ายเอย.. .ซ่างมาปลูกผักแป้น แผ่นหนานดอกผักบวบ หอกอบ่กั้นได้ซู่ ซังมาได้คู่ใหม่แทน แท้หนอ..อ้ายเอย..อ้ายเอย .บ่มีแนวได๋ มาเป็นของฝาก ให้ชายที่รัก นอกจากฝ้ายผูกแขน ผูกแขน ให้แฟนของเขา จากมือของเรา ที่เขาเคยเป็นแฟน อวยชัยให้ฮักกันมั่นแก่น สุดอาลัยแสน เอาฝ้ายผูกแขนแทนใจ .ชายเอ๋ย ขออภัยดอกเด้ออ้าย ที่น้ำตาน้องมันใหล ใส่แขนอ้ายให้อายหมู่ ชายเอ๋ย ขออภัยอีหลีอ้าย ที่น้ำตาน้องมันใหล ใส่แขนอ้ายให้อายหมู่ โอ๋ยหนอ ซังมันเป็นได้แค่ซู่ ซังมันเป็นได้แค่ซู่ ผู้ซูซ่อนผัดแม่นเขา ชายเอ่ย..อ้ายเอย..อ้ายเอย .มอง แขนอ้ายใจลอย ฝ้ายเส้นน้อยผูกแขนอ้ายสั่นเทา อยู่ดีมีแฮงให้ฮักแพงเจ้าสาว น้องบุญบ่พอ บ่ขอเป็นมารขวางเจ้า ผูกฝ้ายเส้นขาว อวยพรบ่าวสาวแล้วลาหนีใกล .ชายเอ๋ย นางขอลาก่อนเด้ออ้าย ขอเป็นถามกะเยิมก่อน ชายเอ๋ย นางขอลาก่อนเด้ออ้าย มีเป็นถามกะเยิมก่อน พาหัวใจพี่ทุกข์ฮ้อน ไปนอนลี่อยู่ผู้เดียว ไปนอนลี่อยู่ผู้เดียวแท้หน้อ.. อ้ายเอย..อ้ายเอย..อ้ายเอย | จูบหมอนนอนฝัน - ศิริพร อำไพพงษ์ ..โฮ้ หิว โฮ่ ขันหมากจากพี่มาแล้ว ผู้คนเป็นแถวมาแล้วคงตามสัญญา ขบวนยิ่งใหญ่ ดีใจสุดเหลือคณา พี่รีบเข้ามาหาน้อง ด้วยความดีใจ ..สินสอดพี่มาวางเป็นแสน สมคำว่าแฟนไม่ให้น้องอายใครๆ พ่อแม่มีหน้ายิ้มร่าด้วยความภูมิใจ แขกเรื่อยใกล้ไกล หลั่งไหลกันมาช่วยงาน ..งานแต่งวันนี้ช่างมีสุขแสน พี่กอดน้องแน่น สมกับหายไปเนิ่นนาน จูบลงสองแก้ม น้องรับด้วยความอ่อนหวาน หัวใจเบิกบาน เสร็จงานพี่พาเข้านอน ..ริมปากแฟนจูบลง คล้ายบรรจงแต้ม แล้วพี่ยังแถมจูบปาก ไม่อยากถ่ายถอน แม่มาสะกิด ให้เราลุกขึ้นจากนอน แม่มาถามย้อน ลูกนอนจูบหมอนทำไม ดนตรี..ครูต้อยซายโทน. MUSIC........... ..โฮ้ หิว โฮ่ ขันหมากจากพี่มาแล้ว ผู้คนเป็นแถวมาแล้วคงตามสัญญา ขบวนยิ่งใหญ่ ดีใจสุดเหลือคณา พี่รีบเข้ามาหาน้อง ด้วยความดีใจ ..สินสอดพี่มาวางเป็นแสน สมคำว่าแฟนไม่ให้น้องอายใครๆ พ่อแม่มีหน้ายิ้มร่าด้วยความภูมิใจ แขกเรื่อยใกล้ไกล หลั่งไหลกันมาช่วยงาน ..งานแต่งวันนี้ช่างมีสุขแสน พี่กอดน้องแน่น สมกับหายไปเนิ่นนาน จูบลงสองแก้ม น้องรับด้วยความอ่อนหวาน หัวใจเบิกบาน เสร็จงานพี่พาเข้านอน ..ริมปากแฟนจูบลง คล้ายบรรจงแต้ม แล้วพี่ยังแถมจูบปาก ไม่อยากถ่ายถอน แม่มาสะกิด ให้เราลุกขึ้นจากนอน แม่มาถามย้อน ลูกนอนจูบหมอนทำไม .สวนอาหารซายโทน. ..มัญจาคีรี ขอนแก่น.. |
No comments:
Post a Comment